ป่าไม้ไผ่อาราชิยาม่า: ทำไมเกียวโตถึงมีป่าที่สร้างจากไม้ไผ่
ในหน้านี้
ภาพที่บอกว่า 'เกียวโต' ได้ทันทีไม่กี่ภาพเท่านั้น และป่าไผ่ที่อาราชิยาม่าก็เป็นหนึ่งในนั้น ทางเดินแคบๆ ที่ถูกกลืนหายไปท่ามกลางลำต้นสีเขียวนับพัน โค้งเหนือศีรษะ แสงกลายเป็นนุ่มนวลและราวกับอยู่ใต้น้ำ มันรู้สึกป่าเถื่อน ดึกดำบรรพ์ ไม่มีที่สิ้นสุด แต่ความจริงแล้ว มันไม่ใช่สิ่งเหล่านั้นเลยแม้แต่อย่างเดียว และการรู้ว่ามันคืออะไรจริงๆ ทำให้การเดินเที่ยวน่าสนใจมากขึ้น ไม่ใช่น้อยลง
ไม่ใช่ป่าธรรมชาติ แต่เป็นสวนไผ่ที่ได้รับการดูแล
จิคุริน-โนะ-มิจิ อันโด่งดัง หรือ 'ทางเดินไผ่' นั้นยาวเพียง 400 เมตร เท่านั้น จากบริเวณใกล้ศาลเจ้าโนโนะมิยะ ผ่านประตูทางเหนือของวัดเท็นริวจิ ไปยังวิลล่าโออะโคจิ ซันโซ มันไม่ใช่ป่าทึบที่คุณจะหลงทางได้ แต่เป็นสวนไผ่ที่ได้รับการดูแลอย่างพิถีพิถันซึ่งคุณสามารถเดินจากต้นทางถึงปลายทางได้ภายในสิบนาที
และมันได้รับการดูแล ไผ่ไม่ใช่ต้นไม้ แต่เป็นหญ้ายักษ์ และเป็นหนึ่งในพืชที่เติบโตเร็วที่สุดในโลก บางสายพันธุ์แตกหน่อขึ้นมาอย่างมหัศจรรย์ภายในฤดูกาลเดียว หากปล่อยไว้ตามลำพัง สวนไผ่แบบนี้จะกลายเป็นพุ่มไม้ที่หนาแน่นจนผ่านไม่ได้ภายในไม่กี่ปี สิ่งที่คุณกำลังเดินผ่านคือผลลัพธ์จากการดูแลของมนุษย์อย่างต่อเนื่อง การตัดแต่งเป็นประจำ การตัด และการเคลียร์พื้นที่ ไผ่ที่ตัดออกมาก็ไม่ได้ถูกทิ้งเปล่าๆ รอบๆ เกียวโตมีการนำไปทำเป็นตะกร้า มู่ลี่ ไม้ตีชาและงานฝีมือนับไม่ถ้วน สวนไผ่จึงสวยงามเพราะผู้คนคอยทำให้มันเป็นเช่นนั้น
ทำไมถึงอยู่ที่นี่ และมีอายุเท่าไหร่?
คำตอบที่ตรงไปตรงมาเกี่ยวกับอายุของสวนไผ่คือ ไม่มีใครรู้แน่ชัด มีบันทึกทางประวัติศาสตร์ที่ชัดเจนเพียงเล็กน้อยว่ามันถูกปลูกเมื่อใด เขตที่มันตั้งอยู่ คือ ซากาโนะ เคยเป็นที่พักผ่อนของชนชั้นสูงในยุคเฮอัง เมื่อกว่าพันปีก่อน เต็มไปด้วยวิลล่าและที่พำนักของพวกเขา และบางคนเชื่อว่าไผ่ได้เติบโตที่นี่มาตั้งแต่นั้น สายพันธุ์คือโมโซะไผ่ ซึ่งมาจากจีนดั้งเดิม ดังนั้นแม้ว่าสวนไผ่ที่คุณเห็นในปัจจุบันจะได้รับการดูแล แต่มันก็น่าจะตั้งอยู่บนพื้นดินที่เชื่อมโยงกับไผ่ที่ได้รับการเพาะปลูกมานานมากแล้ว เป็นภูมิทัศน์ที่มีชีวิต ไม่ใช่อนุสาวรีย์ ที่ถูกดูแลอย่างเงียบๆ มาหลายศตวรรษ
เสียงที่คุณควรได้ยิน
ผู้มาเยือนส่วนใหญ่มาเพื่อถ่ายภาพและพลาดประเด็นสำคัญ ความมหัศจรรย์ที่แท้จริงของสวนไผ่ไม่ได้อยู่ที่ภาพ แต่อยู่ที่เสียง เสียงกระทบแห้งๆ กลวงๆ และเสียงเงียบสงบของลมที่พัดผ่านลำต้น มันโดดเด่นพอที่สวนไผ่ซากาโนะได้รับการยอมรับให้เป็นหนึ่งในทิวทัศน์เสียงที่โดดเด่นที่ได้รับการกำหนดอย่างเป็นทางการของญี่ปุ่น หากทำได้ ให้หยุดเดิน หยุดถ่ายภาพ และแค่ฟัง นั่นคือสิ่งที่คุณไม่สามารถนำกลับบ้านได้
วิธีชมให้ดี
- การเดินทาง ประมาณ 3 นาทีเดินเท้าจากสถานีโทร็อคโกะ อาราชิยาม่า ใกล้กับ JR ซากะ-อาราชิยาม่า และป้ายรถราง Randen สาย อาราชิยาม่า ด้วย
- ไปตอนรุ่งอรุณ เมื่อถึงช่วงเช้ากลางวัน ทางเดินแคบๆ จะกลายเป็นแม่น้ำแห่งผู้คนที่เคลื่อนไหวช้าๆ และภาพลวงตาของความสันโดษก็พังทลาย แสงแรกของวัน หรือหลังมืด เมื่อบางครั้งมีแสงสว่าง คือช่วงเวลาที่มันให้ความรู้สึกตามที่ภาพถ่ายสัญญาไว้
- รวมกันเที่ยว สวนไผ่ตั้งอยู่ข้างวัดเท็นริวจิและสวนอันโด่งดังของมัน วิลล่าโออะโคจิ ซันโซ และศาลเจ้าโนโนะมิยะ ช่วงเช้าที่ง่ายและคุ้มค่า
- ฟัง อย่าแค่มอง ลมที่พัดผ่านไผ่คือประสบการณ์ทั้งหมด
สวนไผ่อาราชิยาม่าไม่ใช่เศษเสี้ยวของป่าโบราณที่ไม่มีใครแตะต้อง มันคือสิ่งที่อาจจะเคลื่อนใจมากกว่า ชิ้นงานฝีมือที่มีชีวิต ยาวหลายร้อยเมตร ที่ถูกรักษาความสวยงามไว้ด้วยมือมนุษย์รุ่นแล้วรุ่นเล่า
คำถามที่พบบ่อย
ส่วนหนึ่งของคลังความรู้ Chaware — คู่มือและคำศัพท์ที่ใช้ได้จริง ไม่ใช่แค่เรื่องราว ไปที่คลังความรู้ →
Chaware คัดสรรงานฝีมือญี่ปุ่นแท้ ตรงจากช่างฝีมือในญี่ปุ่นสู่โต๊ะอาหารของคุณ
สำรวจคอลเลกชัน Chaware →
สำรวจต่อ
